Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Archive for the ‘Au to k roz a – Au gust 2 013’ Category

krozman;;

eskişehirde, şehirin ortasında akan bir ırmağın kenarına serpiştirilen bir rahatlıktan yayılan genç bir huzur vardı.. akşama doğru, geceden kalma olduğum için biraz da ağrılanarak bir çatışma hissettim o huzurla aramda.. onlar gibi bakir değildim, bekaret bir kerede bozulmaz, bir süre sonra, bozulur.. içinde bulunduğum yaş için bir çekirdek ailenin korunağını da inşa etmemiştim.. bir eş ve bir çocuk ve bir iş rutin bir huzur kaynağına çevrilebilir.. belki.. bir aileyi üstlenmenin verdiği güvenle ve kendinden menkul haklarla işleyen bir huzur ekonomisi..
rahatsız hissettim kendimi.. mutsuz hissettim.. çatışkılı.. sapkın.. bir ot içtim, ve kitapçıya gittiğimizde bahçede kafka’nın aforizmaları çekti dikkatimi..
bir kaç sayfa dolandım.. dikkatimi bir tanesi aldı hemen: ‘seninle dünya arasında bir savaş çıktığını düşünüyorsan, dünyanın yanında yer al.’ buldum anahtarı dedim önce.. huzura.. doğru.. kitabı almış ve kulağımda müzikle bahçede turluyor, aklımda bu cümleyi çeviriyordum.. gerçekte, bilgece bir cümleydi ve sağduyuya işaret ediyordu.. insanın dünyaya “rağmen” bir hale gelebildiğini ve yaşamın dünyayla “beraber” aktığını.. falan..
ve müzik sertleşti.. şarkılar benim ruhumun muhafızları.. bunu bir kez daha anladım.. nedenimi, ruhumun nedenini anımsadım.. bu dünya ittifak kurulabilecek hiç bir hale sahip değil.. ki.. bu huzur bir sera huzuru..
ve berrak ve dumanlı olan kendi oyunumu hatırladım::
seninle dünya arasında bir savaş çıktığını düşünüyorsan,
kendi yanında yer al.,.,

Read Full Post »