Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Archive for the ‘Ussuz…’ Category

Tamburî Bir Ozan’Nû

·         Ama şimdi tamburası gecenin,
çalınır ölümler büyüyor Ozan
Sokağı ‘nda bir ölücü;
bunu kimselerin bilip görmediği
hançer!

“Sesinde can kırığı tünemiş” kuşudur,
vurup kalbini kanla düştüğü kendinin
fotoğrafı O, çekişim Karayer’de;
ağzında karanfiller, aralıkta gökgözü

Nû çiziyor tutuşurlu yıldızlara; gülleyin!

İbrahim Azar

 

 

Derin Ölü

·         pıhtı çan, çıldıran aslanın yüzünde
bir durup sonsuzluk olmuş.
kurum kurum öpülmeler geçiyor
çan koşturdukça aslanı, yelelerinden.

sen ters yönde iki parmaklık dizisi halinde
geçişmeler içine düşmüşsün kendinle:
tek tek çizgiler yok, karaltının bir ânı var.
sanki yüzülmüş bir derinin kıvrımlarına tüneyen akşam
tuzlarından beynime yansıttığı
denizleri arıyormuş gibi koşarak…

(koşarak: ortasında deniz kalmak eşyanın)

aslanlar böyle asılıkalır post içre bir enginliğe
sana kanın donmasından bir gün olamazsa ömrüm
yüzünü bilen ellerde tanrı şakası katından.

gitgide birbirinden uzaklaşan hız ve damarın
arasını rengi kılan gülden seyredebilirsin,
sonsuz susuşun çanını açarken yaprak yerine
gövdesiz ağacın dalları ten sahilinde.

Erdoğan KUL

Read Full Post »