Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Archive for the ‘Bir Kahramanlık Hikayesi – Murat Kara’ Category

 DELİ:

 İyiyle kötünün kıyasıya vuruştuğu bi savaş meydanından çıkmıştık o gün. O kadar kanlıydı ki, gökyüzünde bi tane bile bulut kalmamıştı. Aslında bu bi kahramanlık hikayesi, siz bilmezsiniz.

 Tanrılara kafa tutarız biz o savaş meydanında, salya sümük küfüreler ederiz hiç korkmadan. Siz bizi hep kaybetmiş sanırsınız, çünkü kör olmuştur gözleriniz zenginliğin ışıltısı altında. Korkasınızdır siz. Biz bu dünyanın gittiği yöne bulaşmaya niyetlenirken, kıçınız başınız kaşınır sizin.

 Vur lan vur! Sen de o kepazeliğin kölesisin, kanun dediğin de o zenginliğin bekçi köpeği zaten.

 Orospular hayatımıza gökyüzünden iner bizim, melektir onlar. Bu çirkefe dayanamayıp her an ölebilecek birer melek. Ve öyle bi ihtişamla alırlar ki bizi içlerine, aklınız almaz bu ihtişamı sizin. Aslında bu bi matemdir, kocaman bi yas törenidir. Bilmezsiniz…

 Yağmur yağdığında göğün rengini içtiniz mi siz hiç?

 Biz o gün kana kana içmiştik. Elimizde olmayan ve koca bi ihtimal bu kokuşmuş hayatta hiç elimizde olmayacak şeyler için yaptık biz o kahramanlığı. Bi gece önce gittiğimiz pavyondaki; müşterilerinin ellerini apış aralarında ısıtan o orospular için yaptık… Sabah kahvede akşamı nasıl edeceğini bilmeden karbonatlı çaya dadanan işsizler için yaptık…

 O yenilmez sandığınız zenginlik bi kez olsun yenilsin diye kahraman olduk biz o gün ve eğer ölmeseydi kahramanlarımız; o gece şehirde ne kadar güzel kadınla para vermeden düzüşen piç varsa hepsini vuracaktık.

 Siz ne bilirsiniz ki?

 O gece biz; o onlarca katlı, korunaklı kalelerinizin içine sızıp, size ait olmayan bi sevinci arka cebimize koymak istedik. Bi kez olsun hep yenilmeyip arada da kazandığımız bilinsin istedik. Yağmur temizleyecekti hayatımızın kirini pasını, ertesi gün zaferimizi kendimize benzeyenlerle kutlayacaktık.

 Ama düşünemedik işte kahramanların da ölebileceğini.

 Hepimiz öldük, siz bilmezsiniz.

 Şimdi Rüzgarlı Sokak’ta hiçbir pavyonda hiçbir orospu etini meze etmiyor kimseye. Karanlık köşelerinde şehrin, pezevenkler ellerini ceplerine sokmuyor bu gece ve işsizler tamamen yok oldu ortadan, hırsız yok sokaklarda, kumarhaneler bomboş…

 Çünkü sağ şakağımızdan giren bi kurşunla hepimiz öldük o gün.

 Ankaragücü kaybetti ve kel kendisiyle birlikte öldürdü bizi.

Koridor – Kış 2010

Read Full Post »