Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Archive for the ‘Ay – Oya Uysal’ Category

Ay…

AY

Akşamın giderken bıraktığı bir dizeden doğuyor ay
acıtarak annesini.

Çıkıp çocuk adımlarıyla bir masalın içinden
ölü doğmuş annemi bile okşadı bir peri.
Gümüşe boyandı oda. Masa, büfe, sedirde uyuyan
kedi.

Eskiden de burada mıydı
bu gidecek bir yeri yokmuş gibi duran
sokak
-Hadi al gel de çocukluğunu gidelim uzaklara
diyorum
ev…e çağırıyor annesi.

Kaygılardan yapılmış kalbime gülümseyen sokak
beni kuytunda sakla,
çünkü dönemem artık uyanınca unutulmuş o rüyaya,
beni gölgenle sar, beni benden koru,
alacakaranlığında.

Ölü doğmuş annemi bile okşadı bir peri.
Gümüşe boyandı oda. Masa, büfe, sedirde uyuyan
kedi.

Akşamın giderken bıraktığı bir dizeden doğuyor ay
acıtarak annesini.

OYA UYSAL

Reklamlar

Read Full Post »