Düşüş…

Bir Yüz’ün derinliklerinde kaybolmamla başladı her şey ve gözden düştüm…
Yelkovanın yalnızlığımın ucundan yakalayıp, başıma dolandığı saatlerdi. Rüzgâr şiddetliydi o yüzden, gözlerim sabitlenmiş, ellerim titremedeydi. Sancılanan varlığımda can çekişmekteydim. Sonra fırtına koptu. Devasa Yalnızlık, ihtişamıyla odama girdi. “Ey insanoğlu” dedi “ayağa kalk şöyle de senle bir iki hasbıhal edelim!”. Korkularıma bulanmış duygularımla ayağa kalktım. Bana baktı. [...]

Yazının Tamamını Oku »