Annesi yok akşamın…

ANNESİ YOK AKŞAMIN 1.
 
Kararsız bir yağmurun sıkıntısı desem değil,
bir başka şey bu, ama ne. Tanımlamak gerekirse,
ezberini unutmuş bir çocuğun
alnından öpen
hüzün.
 
Aşka dair onca hikâyeden sonra adı hakikat konulan
sevgili.
Kalbimin ayazında üşüyen
yıpranmış bir hatıra olsan da şimdi
bak bu yağmurdan bir sicime dizilen kolye,
gözyaşlarımdan yapıldı.
 
Kendimle konuştukça ikiye bölünen ben, ben bensem,
bendeki öteki kim.
Kendine saklamak sırları, örtmek yaraları,
ah! silahlı dolaşmak [...]

Yazının Tamamını Oku »