———
* Paganizm, öncelikle Hıristiyanlığın tam karşıtıdır; ve rahatsız edici gücünü, belki de kalıcılığını tam da buna borçludur.
* Dualist değildir ve ne ruhu bedenin; ne de inancı bilginin karşısına koyar.
* Bireysel ve toplumsal yaşamın rastlantılarının yansıttığı güç ve anlam ilişkilerine (dışsal bir kural olarak) ahlak tahsis etmez.
* Tüm olayların bir işaret olduğunu ve tüm işaretlerin anlamı olduğunu ileri sürer.
* Kurtuluş, aşkınlık ve gizem ona temelden yabancı şeylerdir. Bunun sonucu olarak yeniliği ilgiyle ve hoşgörüyle karşılar; tanrıların listesini uzatmaya her zaman hazırdır.
* Sentezden değil eklemeden ve munavebeden anlar. (Bu kuşkusuz hıristiyan misyonerliği yüzünden yanlış anlaşılmasının en derin ve kalıcı nedenidir.)
* Kendi adına asla bir misyonerlik pratiği yoktur.
———————————————————-
* Doğanın efendisi değil, onun bir parçası olunduğu düşünülür.
* Pagan inancının temeli “Gaia”, kutsal kitabı doğadır.
* “Cennet”, “cehennem” inancı olmadığı gibi “Şeytan” inancı da yoktur.
* Yaşamın sonsuz döngüsüne inanılır, içsel bir huzur hedeflenir.
Munavebe: doğrunun yanlışı ortadan kaldırması
Gaia: Toprak Ana
Kaynak : Paganizmin Dehası
/ Marc Augé / Dost
